logo
article-banner

เป็นทวีคูณ

เผยแพร่: วันที่ 22 สิงหาคม 2556
A- A A+

ในสังคมที่ไร้จุดอ้างอิงที่เป็นหลักเป็นฐาน คนในสังคมจะสับสน
เหมือนนักกีฬาที่แข่งขันโดยไม่มีกฎกติกา
ยิ่งหากเป็นเด็กเป็นเยาวชน
นอกจากจะสับสนทำตัวไม่ถูกแล้ว
การอบรมบ่มนิสัยที่พึงได้รับพลอยต้องไร้ทิศทางไปด้วย
เมื่อต้องพบต้องเห็นผู้ใหญ่ไร้หลักการไร้จรรยาบรรณ
ทำตัวไม่สมวัยไม่สอดคล้องกับตำแหน่งหน้าที่
การเติบโตพัฒนาแบบบูรณาการก็พลอยต้องชะงักงัน
พ่อแม่ครูบาอาจารย์พร่ำสอนพร่ำเตือนอย่าง
ผู้หลักผู้ใหญ่ในสังคมกลับทำอย่าง
นอกจากจะทำให้หน้าที่พ่อแม่ครูอาจารย์ไร้ประสิทธิภาพแล้ว
ยังส่งผลกระทบหลักการหลักจริยธรรมหลักจรรยาบรรณด้วย
ทั้งนี้ไม่ได้หมายความว่าผู้หลักผู้ใหญ่ผิดพลาดไม่ได้
เพราะความเผอเรอเพราะการรู้เท่าไม่ถึงการณ์เพราะกิเลสตัณหา

กระนั้นก็ดี
ความผิดพลาดก็จะเป็นแค่ความผิดพลาด
หากมีการยอมรับผิดยอมขอโทษยอมแก้ไขปรับปรุง
ความผิดพลาดก็คงอยู่แค่ระดับความผิดพลาด
เกิดขึ้น...เสียใจ...แก้ไข...ชดใช้...แล้วก็จบกันไป
เพราะคำ “ผิดพลาด” ก็บ่งบอกอยู่ในตัวแล้ว
แต่เมื่อใดที่ความผิดพลาดเกิดขึ้น
แล้วไม่ยอมรับว่าเป็นความผิดพลาด
เอาแต่แก้ตัวเอาแต่เฉไฉเอาแต่แก้ต่างไปเรื่อย
...ใช้เครื่องมือสื่อสารไม่เป็นเลยกดผิดกดถูก
...ต้องหาข้อมูลประเด็นที่กำลังพูดกำลังอภิปราย
ทั้งที่แต่ละอย่างฟังยังไงก็ฟังไม่ขึ้นอยู่ดี
เพราะหากผิดพลาดเพราะกดผิดกดถูก
เมื่อเห็นว่าอะไรเป็นอะไรแล้ว
ก็น่าจะยุติน่าจะเปลี่ยนน่าจะปิดเครื่องทันทีทันควัน
เอาแต่พยายามทำให้ความ “ผิดพลาด” กลายเป็นความ “ถูกต้อง”
เหมือนเอากระดาษเขียน “ถูก” แปะลงบนการกระทำ “ผิด”
มาตรฐานความผิดความถูกก็โดนบิดเบือน
ความผิดพลาดนั้นๆแทนที่จบที่ความผิดพลาด
กลายเป็นความผิดพลาดกระทงสองกระทงสามกระทงสี่
เริ่มจากความผิดของการบิดเบือนความจริง
กลายเป็นความไม่ซื่อตรงไม่ซื่อสัตย์ต่อหลักความจริง
แล้วก็ต้องโกหกมดเท็จเป็นลูกโซ่
เพราะตามธรรมดาแล้วการโกหกไม่มีครั้งเดียว
โกหกแล้วต้องโกหกต่อเพื่อไม่ให้จับได้ว่าโกหก
จากนั้นก็เป็นความไม่ซื่อตรงต่อตนเองและต่อผู้อื่น
หลอกตัวเองยังไม่พอเที่ยวหลอกคนอื่นไปทั่ว...

ความผิดหากยอมรับว่าเป็นความผิด
ก็เป็นแค่ความผิดความไม่ถูกต้อง
แต่การพยายามทำให้ความผิดเป็นความถูกให้ได้
ความผิดก็กลายเป็นความเลวร้ายความชั่วร้าย
ถึงจะเป็นความผิดที่กระทบคนทำส่งผลเสียแก่คนอื่น
แต่ก็เป็นความเสียหายแค่ระดับหนึ่งแค่ไม่กี่คนที่เกี่ยวข้อง
แต่การพยายามทำให้ความผิดกลายเป็นความถูก
ก็ส่งผลเสียหายแก่คนทำส่งผลเสียหายแก่คนนับไม่ถ้วน
และหากคนอื่นที่หลงเข้าใจว่าความผิดดังกล่าวเป็นความถูก
คนแรกที่ทำความผิดนั้นก็ทำความผิดต่อไปเรื่อย
ทำไปกับทุกคนที่ทำความผิดดังกล่าวโดยเข้าใจว่าไม่ผิด
ความผิดพลาดจึงกลายเป็นความชั่วร้าย...ด้วยประการฉะนี้ *